Historia Najstarsze umocnienia Koper rozwinął się na dawnej wyspie oddzielonej od stałego lądu płytkimi wodami i terenami podmokłymi. Naturalne warunki położenia ułatwiały obronę osady, jednak wraz ze wzrostem jej znaczenia wzniesiono również fortyfikacje murowane. Datowanie najstarszego pierścienia obronnego pozostaje niepewne. W literaturze występuje hipoteza, że powstał około 555 roku, oraz pogląd wiążący jego budowę szerzej z późną starożytnością lub wczesnym średniowieczem.
Starszy mur, określany jako wewnętrzny, otaczał pierwotną część osady położoną w najwyżej usytuowanym rejonie dawnej wyspy. Jego przypuszczalny przebieg wiązany jest z obszarem wokół dzisiejszego placu Tity i Muzejskiego trgu. W trakcie późniejszych badań archeologicznych na tym obszarze odkrywano relikty zabudowy oraz warstwy związane z zasiedleniem dawnej wyspy od okresu antycznego do czasów nowożytnych.
W miarę rozwoju osada zajęła całą powierzchnię wyspy, a wcześniejszy pierścień utracił funkcję zewnętrznej linii obronnej. Niektóre jego fragmenty mogły zostać włączone do późniejszej zabudowy, wykorzystane jako ściany budynków albo rozebrane w czasie przekształceń urbanistycznych.