Plac należał do grupy placów położonych przy zewnętrznym obwodzie dawnej wyspy. Miały one zazwyczaj zbliżony układ: z trzech stron były zamknięte zwartą zabudową, natomiast czwartą stronę tworzyły mury z bramą prowadzącą do przystani lub na stały ląd. W obrębie placu znajdowała się zazwyczaj studnia albo fontanna oraz niewielki kościół związany z miejscową dzielnicą.
Ze względu na położenie przy głównej drodze wjazdowej plac przejął część funkcji handlowych pełnionych wcześniej przez plac Brolo. Był miejscem sprzedaży podstawowych produktów spożywczych, zwłaszcza chleba dostarczanego przez kobiety z okolicznych wsi. Obsługiwał także ruch osób i towarów przechodzących przez bramę oraz działającą przy niej komorę poboru opłat.
Zaopatrzenie w wodę Istotnym elementem placu było ujęcie wody stanowiące końcowy punkt miejskiego wodociągu. Fontanna w tym miejscu została po raz pierwszy odnotowana w 1423 roku. Doprowadzano do niej wodę ze źródeł położonych na stałym lądzie, co miało szczególne znaczenie dla miasta zajmującego wyspę i pozbawionego dostatecznej ilości własnej wody pitnej.