28-31.Jan Bodziarczyk, Andrzej Jaworski, Utworzone oraz projektowane rezerwaty i parki narodowe na obszarach południowo-wschodniej części II Rzeczypospolitej. Roczniki Bieszczadzkie, 2019, nr 27, s. 15-18..
Ustawa określała minimalną powierzchnię parku narodowego na co najmniej 300 ha. O jego utworzeniu decydowała Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. W akcie tym należało szczegółowo określić zarówno przedmiot ochrony, jak i zakres obowiązujących ograniczeń oraz środków ochronnych na obszarze parku. Rozwiązanie to zapewniało jednolite zasady ochrony całego chronionego obszaru i umożliwiało dostosowanie przepisów do jego indywidualnych walorów przyrodniczych.
Inicjatywa utworzenia parku narodowego należała do Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, który składał wniosek Radzie Ministrów po uprzednim zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody oraz w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych. Takie rozwiązanie odzwierciedlało międzyresortowy charakter ochrony przyrody, wymagający współpracy administracji odpowiedzialnej za ochronę dziedzictwa przyrodniczego z organami zarządzającymi gospodarką rolną i leśną.