1 września 1979 Walendowscy wyjechali do Stanów Zjednoczonych, co zakończyło działalność Salonu.

Znaczenie i upamiętnienie Salon Walendowskich stanowił miejsce spotkania różnych środowisk kulturalnych i politycznych działających poza kontrolą władz PRL. Jan Józef Lipski oceniał, że próbowano tam wypracowywać strategię i taktykę działań służących realizacji społecznych aspiracji.

Tomasz Wołek wskazywał, że w Salonie kształtowały się tożsamości ideowe, strategie polityczne i poglądy młodej inteligencji opozycyjnej. Zdaniem Małgorzaty Urbańskiej nie sposób w pełni przedstawić historii polskiej myśli politycznej i kultury niezależnej lat 1976–1980 bez uwzględnienia działalności Salonu.

Na narożniku kamienicy u zbiegu ulic Puławskiej i Rakowieckiej umieszczono tablicę upamiętniającą Salon Walendowskich.

W 2016 Ośrodek KARTA opublikował książkę Salon. Niezależni w „świetlicy” Anny Erdman i Tadeusza Walendowskiego 1976–79, opracowaną przez Katarzynę Przyborską i Martę Markowską. Publikacja zawiera relacje uczestników, wspomnienia, polemiki z prasy podziemnej oraz dokumenty aparatu bezpieczeństwa.

Zobacz też

Komitet Obrony Robotników Komitet Samoobrony Społecznej „KOR” Opozycja demokratyczna w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Drugi obieg wydawniczy w PRL Puls (czasopismo) Zapis (czasopismo)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kultura w Warszawie