W 1990 roku plac Prešerena otrzymał nową nawierzchnię, a fontannę poddano pracom konserwatorskim. Odnowiono wówczas elementy kamienne, basen, dekoracje rzeźbiarskie i otoczenie zabytku, zachowując barokową kompozycję ukształtowaną w XVII wieku.
Architektura Fontanna składa się z ośmiobocznego kamiennego basenu oraz umieszczonej nad nim konstrukcji w formie wysokiego łuku. Forma ta nawiązuje do mostu i stanowi grę słowno-heraldyczną z nazwiskiem fundatora, ponieważ włoskie słowo oznacza most. Łuk interpretowano również jako symbol historycznego połączenia wyspiarskiego Kopru ze stałym lądem oraz politycznych związków miasta z Republiką Wenecką.
Konstrukcję łuku wieńczy kamienna balustrada. Po jej bokach umieszczono dekoracyjne piramidy lub obeliski, a całość uzupełniają kamienne kule i elementy heraldyczne. Kompozycja wykorzystuje motywy charakterystyczne dla siedemnastowiecznej architektury barokowej obszaru weneckiego.
U podstawy łuku znajdują się cztery rzeźbione maszkarony, z których wypływała woda do basenu. Kamienne twarze mają zróżnicowane rysy i ekspresję, a ich otwarte usta pełniły funkcję wylewów. Połączenie użytkowej funkcji z dekoracją rzeźbiarską było charakterystyczne dla reprezentacyjnych fontann miejskich epoki baroku.