W roku akademickim 1950/51 za pracę pt. Trójczynnikowe wymienniki ciepła uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany przez Radę Wydziału Mechanicznego Politechniki Śląskiej. W 1954 r. decyzją Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej otrzymał tytuł naukowy docenta, a na profesora nadzwyczajnego powołany uchwałą Rady Państwa z dnia 27 kwietnia 1962 r.
Autor 28 oryginalnych prac naukowych oraz 4 artykułów popularyzujących naukę o przepływie ciepła. Uczestniczył w opracowywaniu haseł Encyklopedii Techniki. Był promotorem trzech rozpraw doktorskich, opiekunem jednej pracy habilitacyjnej, recenzentem ponad 25 rozpraw doktorskich i habilitacyjnych.
Był mężem Walerii z domu Księżyk (1910–1973).
Pochowany na cmentarzu Lipowym w Gliwicach (sektor E8-8-17).
Publikacje