Tułów również ma kolor gliniastobrązowy. Przednie skrzydło ma lekko wypukłą krawędź zewnętrzną i wypustkę na krawędzi wewnętrznej. Tło jego wierzchu jest beżowe, a na nim znajdują się ciemniejsze, brązowe, grube linie przedśrodkowe zaznaczone tylko w połowie nasadowej i nieosiągające przedniej krawędzi, dwie brązowe, słabo zaznaczone, powrębiane linie zaśrodkowe oraz szereg trzech brązowych kropek poniżej wierzchołka. Spód tego skrzydła ma beżowe linie zaśrodkowe i trzy ciemnobrązowe kropki poniżej wierzchołka. Strzępina i okolica krawędziowa są ubarwione orzechowobrązowo. Skrzydło tylne ma wierzch jednolicie beżowy, spód zaś beżowy z dwiema ciemniej brązowymi, bardziej niż T. orion pofalowanymi liniami zaśrodkowymi, przyciemnieniem wierzchołkowym oraz rozproszonymi łuskami czarnymi.
Chudy, dłuższy od skrzydeł odwłok jest gliniastobrązowy w połowie przedniej i czarnobrązowy w połowie tylnej. Samcze genitalia cechują się szerokim, dwukrotnie szerszym niż dłuższym, pozbawionym wyrostków towarzyszących unkusem na szczycie podzielonym na trzy wierzchołki, z których środkowy jest haczykowaty, a także szerokim i zaokrąglonym sakusem oraz wykształconym w formie dwóch ramion gnatosem.