Podstawową metodą wykrywania bufferbloatu jest porównanie opóźnienia na łączu nieobciążonym z opóźnieniem mierzonym w trakcie jego nasycenia – wielkość ta bywa określana jako opóźnienie pod obciążeniem (ang. loaded latency). Wzrost czasu obiegu pakietu (round-trip time) w trakcie transmisji odpowiada w przybliżeniu rozmiarowi kolejki utrzymywanej w buforze, wyrażonemu w milisekundach. Pomiar wykonuje się osobno dla kierunku pobierania i wysyłania, co pozwala wskazać, po której stronie łącza występuje problem.

Wynik samego testu przepustowości nie jest wystarczający do wykrycia zjawiska – łącze osiągające pełną deklarowaną prędkość może jednocześnie wykazywać wielokrotny wzrost opóźnienia w trakcie transmisji.

Spośród narzędzia przeglądarkowych raportujących opóźnienie pod obciążeniem stosowane są m.in. Waveform Bufferbloat Test oraz testy prędkości udostępniane przez Cloudflare i Ookla.