Wojciech i Mikołaj, synowie wspomnianego wcześniej Krystyna, zostali odnotowani w 1578 roku jako dziedzice części Małej Płonny. Z tą samą gałęzią rodziny wiązani są również Piotr z Płonnej, pełniący urząd chorążego miasta Płock w latach 1587–1589, oraz jego brat Stanisław, kanonik płocki. Stanisław uczestniczył także w życiu publicznym i w 1583 roku został wybrany deputatem na Trybunał Lubelski.

Krystyn z Leszczyna Szlacheckiego miał dziesięcioro dzieci, Jakuba, Annę, Zofię, Barbarę, Pawła, Stanisława, Wojciecha, Mikołaja, Zygmunta i Jana. Jan i Paweł, w źródłach historycznych są zwani „Chrzczonowiczami”. Według Adama Bonieckiego, matką obu tych synów miała być siostra Zygmunta Konarskiego, choć Jerzy Łempicki wszystkie dziesięć dzieci przypisuje Elżbiecie Jaroszewskiej h. Zagłoba. Od Jana i Pawła wywodziły się następne odgałęzienia rodziny związanej z Leszczynem.

Jan „Chrzczonowicz” był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Zofia Sledź z Mniszewa, drugą zaś Barbara Stefanówna Wityńska. Z obu małżeństw pochodziło co najmniej sześcioro dzieci: synowie Adam, Mikołaj, Jakub i Wojciech oraz córki Dorota i Elżbieta.