Większość z tych operetek nie była wysoko oceniana pod względem artystycznym. Teatr zabiegał więc o popularność innymi środkami. W Najpiękniejszej z kobiet Kazimiera Niewiarowska po raz pierwszy zaprezentowała striptiz, który później powtórzyła w Dolly. Do Marietty dodano scenę W palarni opium z udziałem nagich kobiet, a także zaprezentowano tango na głowach, w którym Antoni Luziński tańczył z Niewiarowską tango na okrągłym blacie podtrzymywanym ponad głowami przez statystów. Zabiegi te przyniosły Wodewilowi niezwykłą popularność i umożliwiły dyrektorowi teatru, Władysławowi Szczawińskiemu, przejęcie konkurencyjnego Teatru Nowości, dokąd na sezon 1924–1925 przeniósł się zespół Wodewilu. W 1925 Wodewil służył jako letnia scena Teatru Nowości i pokazywano tu Złodziejską miłość , Kochankę premiera Gilberta, Hrabinę Maricę Imrego Kálmána.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Teatr Wodewil w Warszawie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.