We wrześniu 1984 roku utworzono Disney Development Company, której zadaniem było projektowanie, planowanie, zarządzanie i rozwój nieruchomości Disneya niezwiązanych z parkami tematycznymi.

W ramach starań zbudowania europejskiego kompleksu rozrywkowego oceniono prawie tysiąc dwieście potencjalnych lokalizacji w Europie i zawęził wybór do trzech: dwóch wzdłuż plaż nad Morzem Śródziemnym w pobliżu Barcelony w Hiszpanii i jednej na dużym polu buraków na wschód od Paryża we Francji, niedaleko . Eisner i Wells od razu byli entuzjastycznie nastawieni, jako że Tokyo Disneyland przyciągnął 10 milionów ludzi w pierwszym roku i wniósł 40 milionów dolarów do wyniku finansowego, a w przypadku europejskiej lokalizacji nie trzeba byłoby dzielić się z zyskiem, jak to było z Oriental Land Company. Wells zlecił Nunisowi rozpoczęcie negocjacje z oboma krajami. Nunis i Walt Disney Outdoor Recreation Division byli za Hiszpanią, argumentując dobrą całoroczną pogodą, bardziej kooperatywnym rządem i okolicami będącymi już uznanym środkiem turystycznym, gdy Eisner, wspierany przez Wellsa i dyrektora finansowego Gary’ego L.