Zwierzę zasiedla tereny porośnięte roślinnością trawiastą bądź krzewiastą. Tereny te porastają zwłaszcza bylice, trawy Stipa, a także czosnek.
Gryzoń ten zjada w szczególności zielone części roślin, stanowiące 72% jego diety, licząc po objętości. Uzupełnia je korzeniami i bulwami, w sumie stanowiącymi 22% diety, a w mniejszej części również nasionami, które stanowią 6%. Nie odnotowano jeszcze, by spożywał owady, chociaż inne chyżoskoczki jedzą je rzadko.
Potrafi tworzyć skomplikowane jamy.
Zagrożenia i ochrona IUCN uznaje chyżoskoczka stepowego za gatunek najmniejszej troski. Pierwsza ocena pojawiła się w 1996, jeszcze w kategorii pod nazwą mniejszego ryzyka / najmniejszej troski, w kolejnej ocenie w 2008 już pod obecną nazwą. Ostatnią ocenę opublikowano w 2016. IUCN uzasadnia ją dużym zasięgiem występowania, obejmującym liczne tereny chronione.
Niemniej całkowita liczebność gatunku spada. Tempo spadku nie jest jednak duże.
Głównym zagrożeniem dla tego zwierzęcia jest brak wody z powodu susz i wysychania zbiorników. Nie rozstrzygnięto jednak dotychczas, czy za rzeczonymi procesami stoją przyczyny naturalne, czy zmiany klimatu wywołane działalnością człowieka. Niekorzystnie na siedliska chyżoskoczka działać może też nadmierny wypas zwierząt gospodarskich.