Dominik Iturrate Zubero, właśc. Domingo Iturrate Zubero, imię zakonne Dominik od Najświętszego Sakramentu (hiszp. Domingo del Santísimo Sacramento; ur. 11 maja 1901 w Dimie, zm. 7 kwietnia 1927 w Belmonte) – hiszpański duchowny katolicki, prezbiter i zakonnik Zakonu Przenajświętszej Trójcy i Niewolników, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Dzieciństwo i powołanie Urodził się 11 maja 1901 w miejscowości Dima w prowincji Biskajska, w Kraju Basków, jako najstarsze z jedenaściorga dzieci Simóna Iturrate i Maríi Zubero. Wychowywał się w rodzinie katolickiej. Według biografii zakonnej już w dzieciństwie rozwinął pobożność eucharystyczną i maryjną oraz pragnienie życia zakonnego i kapłaństwa.
Pierwszą komunię przyjął w wieku dziesięciu lat. W 1914 został przyjęty do prowadzonego przez trynitarzy aspirantatu w Algorcie. W 1917 rozpoczął nowicjat, a w następnym roku złożył pierwsze śluby zakonne, przyjmując imię Dominika od Najświętszego Sakramentu.
Formacja w Rzymie W 1919 został wysłany do Rzymu, gdzie zamieszkał we wspólnocie trynitarzy przy San Carlo alle Quattro Fontane. Studiował filozofię i teologię na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Studia odbywał w latach 1919–1926, uzyskując stopnie akademickie z obu dyscyplin.