thumb|Pomnik żołnierzy WP poległych w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim i pochowanych na cmentarzu w Dzierążni Władysław Zych (ur. 22 sierpnia 1892, zm. 23 września 1939 w Budach Dzierążeńskich) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys W czasie wojny z bolszewikami walczył jako dowódca 12 kompanii 29 pułku piechoty. Wyróżnił się 4 lipca 1920 w bitwie nad Autą, gdzie na czele swej kompanii pierwszy ruszył do kontrataku i zdobył karabiny maszynowe. W tej walce został ranny. 28 lutego 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 29 pp w Kaliszu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1958. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 5 października 1924 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Był dowódcą kompanii granicznej KOP „Dundery”. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1927 i 129. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu 1930 został przeniesiony z KOP do 70 pułku piechoty w Pleszewie. Po 5 czerwca 1935 został przeniesiony do 55 pułku piechoty w Lesznie.