Dziedzictwo państwa słowackiego ułatwiało propagandowe uzasadnianie represji na Słowacji, nie było jednak ich główną przyczyną. Podobną politykę prowadzono na ziemiach czeskich, gdzie Kościół nie był związany z rządem Tisy, oraz wobec grekokatolików, wśród których znajdowali się duchowni pomagający Żydom i przeciwnicy reżimów wojennych. Zasadniczym motywem pozostawała marksistowsko-leninowska wrogość wobec religii oraz dążenie do podporządkowania państwu niezależnej instytucji związanej z ośrodkiem znajdującym się poza blokiem wschodnim.
Budowa systemu kontroli państwowej Kontrolowana Akcja Katolicka W czerwcu 1949 roku władze zainicjowały tak zwaną Akcję Katolicką, niemającą związku z uznawanym przez Kościół ruchem świeckich o tej samej nazwie. Jej zadaniem było ominięcie episkopatu, skupienie duchownych i świeckich popierających politykę władz oraz wywołanie podziałów wewnątrz Kościoła.
Biskupi potępili inicjatywę jako niekanoniczną. Stolica Apostolska zagroziła jej aktywnym uczestnikom sankcjami kościelnymi. W odpowiedzi państwo ograniczyło możliwość ogłaszania listów pasterskich, konfiskowało druki kościelne i utrudniało komunikację biskupów z duchowieństwem.