„aṣ̌iš” jest od „aš́i-” a „ərənāuui” od „ar-”. oraz 52.3Jasna 52.3 w edycji Geldnera: . „aṣ̌ayō” jest od „aš́i-” a „ərənavaṇte” od „ar-”. i 56.3Jasna 52.3 w edycji Geldnera: . „aṣ̌ōiš” jest od „aš́i-” a „ərənavataēcā” od „ar-”.. odrzucał wywodzenie aši- od samego rdzenia ar-. Łączył etymon aši- z połączeniem przedrostka ā- z rdzeniem ar-, któremu przypisywał znaczenia „trafić, dosięgać, popadać w określony stan”.
Lommel i widzieli w staroindyjskim ṛti- odpowiednik awestyjskiego aši-. Lommel był zdania, że chodzi tutaj o ṛti- w znaczeniu „szczęścia/pomyślności”, a Kellens wskazywał na „wyruszenie/odejście”. Kellens podkreślał też, że dokładne znaczenie jest bardzo trudne do ustalenia. Pirart odnosił aši- do wedyjskiego ārti- „nieszczęście, ból”, przyjmując, że oba wyrazy wywodzą się z połączenia przedrostka ā- z rdzeniem ar-, lecz rozwinęły przeciwne znaczenia: wedyjskie negatywne, a awestyjskie pozytywne. Thieme odrzucał istnienie bezpośredniego odpowiednika w języku staroindyjskim.