Jerzy I (gruz. giorgi I; ur. 998 lub 1002, zm. 16 sierpnia 1027) – król Gruzji w latach 1014–1027.
Życiorys Jerzy I był synem króla Gruzji Bagrata III i jego żony Marty. Objął tron po śmierci ojca w 1014 roku. Wkrótce po jego intronizacji , król Kachetii i Heretii, ogłosił niezależność (w 1010 poddał się on pod zwierzchnictwo Bagrata III). został aresztowany i odebrano mu Trialeti, gdzie powrócili .
Jerzy I przez cztery lata, do 1018, prowadził wojnę w południowym Tao, odzyskując wiele zamków spod władzy Cesarstwa Bizantyjskiego. W 1018, cesarz Bazyli II Bułgarobójca wystosował ultimatum. W odpowiedzi, Jerzy sprzymierzył się z al-Hakimem bi-Amr Allahem przeciwko Bizancjum. Po śmierci sułtana w 1021, plan zaatakowania cesarstwa się zawalił. Wtedy Jerzy udał się do króla Armenii Gagika I, który również utracił część terytorium na rzecz Bizancjum. W 1021 Bazyli II na czele wielkiej armii najechał Gruzję, by podbić wszystkie ziemie, które należały do Dawida III. Jerzy uciekł do fortecy w Oltu, którą spalił, by nie przypadła ona cesarzowi. Gruzini zostali pokonani pod , po czym doszło do pościgu. Bizantyjczycy dotarli do Trialeti, gdzie Jerzy zjednoczył się z Kachetyjczykami. Bazyli się wycofał, ale zarządał, by (następca Gagika I) złożył mu hołd, a () przekazał swoje państwo Bizancjum w zamian za władzę jako namiestnik.