Po proteście władze obozowe poinformowały osadzonych o planowanym zwolnieniu i wyjeździe z Kutaisi. W praktyce Polaków podzielono na trzy grupy i w maju 1947 roku skierowano do kolejnych obozów podległych Głównemu Zarządowi do spraw Jeńców Wojennych i Internowanych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ZSRR. Więźniów przewieziono do obozu nr 270 w Borowiczach, obozu nr 204 w Astrachaniu oraz obozu nr 108 w Stalingradzie.
Do obozu nr 270 w Borowiczach trafiła grupa 467 osób przetrzymywanych wcześniej w Kutaisi. Większość internowanych zwolniono lub repatriowano do Polski w latach 1948–1949, często za pośrednictwem obozu nr 284 w Brześciu. Część osadzonych wróciła wcześniej do miejsc zamieszkania w Litewskiej SRR, niektórzy zostali przeniesieni do więzień, a inni zmarli podczas pobytu w obozach.
Obóz nr 0331 zakończył działalność w 1947 roku. Zwolnienie lub przeniesienie osadzonych wiązało się z ograniczaniem systemu obozów kontrolno-filtracyjnych po zakończeniu głównych powojennych operacji sprawdzania repatriantów i byłych jeńców.