Świątynię odrestaurowano w latach 1982–1985.
Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, trójnawowa, o układzie halowym. Do prezbiterium przylegają dwie bliźniacze wieże. W ołtarzu głównym z 1929 roku zainstalowany jest barokowy obraz Ofiarowania Pańskiego, pochodzący ze starego ołtarza z 1673 roku. Po jego bokach umieszczono figury świętych Korbiniana i Ruperta, a w górnej części znajduje się przedstawienie Trójcy Świętej. Ołtarz zdobią również herby fundatorów – i Annie von Würtzburg. Po bokach ołtarza, na konsolach, ustawiono figury świętych Barbary i Katarzyny z 1853 roku.
Barokową ambonę wykonał w 1687 roku Michael Furtner, zdobią ją figury czterech ewangelistów oraz apostołów Piotra i Pawła dłuta Blasiusa Maßa z Rosenheimu. Ołtarz celebracyjny i posoborowa ambona pochodzą z 1985 roku, nad nimi zawieszony jest barokowy, XVII-wieczny krucyfiks. Drewniana dekoracja przestrzeni pod arkadami w prezbiterium jest pozostałością barokowych stalli chórowych z 1671 roku. Fresk w nawie głównej, z przedstawieniem Matki Bożej z Dzieciątkiem wręczającej różaniec św. Dominikowi, wykonał w latach 1753–1754 . Nad organami znajduje się fresk św. Cecylii w otoczeniu grających aniołów. Malowidła w nawach bocznych umieszczono w dziesięciu owalnych polach, przedstawiają one sceny z życia Matki Bożej.