Jerzy II (gruz. giorgi II, zm. 1112) – król Gruzji w latach 1072–1089. Podczas jego panowania doszło do serii najazdów tureckich, które doprowadziły do wyniszczenia państwa i w konsekwencji, do abdykacji Jerzego.
Życiorys Na początku lat 50. XI wieku Bagrat IV udał się na negocjacje do Konstantynopola, które przerodziły się w trzyletnie uwięzienie. W tym czasie Jerzy II sprawował nominalną władzę w Kutaisi. Powróciwszy z seldżuckiej niewoli książę Kldekari Liparit IV przekonał matkę Jerzego, , by zabrać go do , gdzie miał zostać koronowany na króla Kartlii. Jego ciotka została regentką, a Liparit – jego nauczycielem.
W 1058 roku, kilka lat po powrocie Bagrata IV do Gruzji, Liparit został aresztowany i pozbawiony swoich posiadłości. Bagrat zmarł 24 listopada 1072 roku, a Jerzy został jego następcą. Jego początkowe rządy były spokojne, otrzymał on uznanie od Bizancjum jako kuropalates i nobilissimus.
Na przełomie 1072 i 1073 roku zawiązał się spisek przeciwko królowi pod przewodnictwem (syna Liparita IV), Niania Kuabulisdze i Wardana, księcia Swanetii. Powstańcy zajmowali część Kartlii z Kutaisi, gdzie splądrowali skarbiec. Powstanie zostało stłumione, ale spiskowców nie ukarano. Wkrótce znów wywołali bunt, który również został stłumionyGeorgian Soviet Encyclopedia, vol. 3, s.