Samcze genitalia cechują się tarczowatym, na całej powierzchni zesklerotyzowanym tegumenem, pośrodkowo zakrzywionym, a na szczycie V-kształtnie rozwidlonym unkusem, cienkimi i skręconymi wyrostkami towarzyszącymi, brakiem gnatosa, słabiej od unkusa i tegumenu zesklerotyzowaną, niemal dwukrotnie od unkusa dłuższą, prostokątną z zaokrąglonym szczytem walwą o kolczastym wyrostku na koście. Sam edeagus jest walcowaty, ze ściętym, dobrzusznie wystającym i tworzącym trójkątny wzgórek cekum.
Rozprzestrzenienie Rodzaj neotropikalny, znany z południowego Meksyku, Gwatemali, Kostaryki, Kolumbii, Gujany Francuskiej, Ekwadoru, Peru i Brazylii.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Apatelodidae wg Orlandina i innych (2024) Rodzaj ten wprowadzony został w 2024 roku przez Eltona Orlandina, Mônicę Piovesan i Eduarda Carneira na łamach „Invertebrate Systematics”. Wyróżniono go na podstawie wyników molekularno-morfologicznej analizy filogenetycznej. Gatunkiem typowym wyznaczono Apatelodes dorrace. Nazwa rodzajowa wywodzi się od patagońskiego ludu Kawésqar.