„Puszcza Kurpiowska w pieśni” - monumentalne dzieło etnograficzne i folklorystyczne księdza Władysława Skierkowskiego, wydawane od 1928 roku. Jest to pierwszy i najważniejszy zbiór pieśni ludowych z regionu Kurpi (Puszczy Zielonej), zawierający tysiące zapisów tekstów oraz melodii, które autor osobiście zbierał od mieszkańców tamtejszych wsi.
Geneza powstania
Ks. Władysław Skierkowski (1886–1941) był polskim duchownym katolickim i pasjonatem kultury kurpiowskiej. W 1913 roku przyjechał do Myszyńca i zachwycił się lokalnym folklorem muzycznym. Przez kolejne dziesięciolecia rozmawiał ze starszymi mieszkańcami wsi kurpiowskich i zapisywał tradycyjne, przekazywane ustnie pieśni.
Treść Dzieło zostało podzielone tematycznie:
Pieśni obrzędowe - najobszerniejszą część stanowi szczegółowy opis i zapis muzyczny tradycyjnego wesela kurpiowskiego (tzw. Wesele na Kurpiach). Pieśni miłosne i zalotne - dokumentujące codzienne życie, relacje i uczucia młodych ludzi z puszczy. Inne gatunki - pieśni powszechne, sieroce, żniwne, leśne, a także nabożne.
Wydawane jest w częściach oraz zeszytach.
Skierkowski zapisał muzykę w jej czystej, archaicznej formie, zanim zatarł ją wpływ nowoczesności.