Wysłane po zmroku patrole nie zdołały nawiązać kontaktu z innymi jednostkami obwodu. W tej sytuacji „Stach” i „Rarańcza” postanowili pozostać w tym miejscu na noc. Zabarykadowano wszystkie bramy – poza bramą domu przy ul. Mianowskiego 15 – oraz okna parterowe.
Tymczasem do zgrupowania „Stacha” zaczęły dołączać niedobitki innych oddziałów AK. Między innymi około godziny 19:00 1 sierpnia kapelan obwodu „Ochota” ks. prof. Jan Salamucha przyprowadził przypadkowo napotkaną grupę żołnierzy z pułku AK „Baszta”, których wybuch powstania zastał na Ochocie. Tego wieczora dotarła tam również grupa żołnierzy z rozproszonego plutonu „Groma”. W rezultacie 2 sierpnia liczba obrońców wzrosła do około 130 żołnierzy oraz 40 sanitariuszek i łączniczek. Według świadków łączna liczba żołnierzy i cywilów, którzy przebywali na terenie zespołu budynków, wynosiła około 600 osób. Wśród cywilów przeważały osoby dorosłe, gdyż w związku z okresem letnim wiele rodzin wysłało dzieci poza Warszawę.