Dzwonnica w Sycowie – pierwotnie gotycka baszta z końca XIV wieku w Sycowie, nadbudowana i przekształcona w dzwonnicę w XVI wieku, odbudowana po pożarze z 1813 roku w latach 1909–1910 w stylu neogotyckim z platformą widokową, wpisana do rejestru zabytków nieruchomych województwa dolnośląskiego.
Historia mały|Wieża i mury obronne (2015) Wieża położona przy dzisiejszej ulicy Kościelnej została wzniesiona pod koniec XIV wieku (według innego źródła w XIII wieku), była pierwotnie bramą w obrębie murów miejskich. Obiekt został nadbudowany i zaadaptowany na potrzeby kościelne w XVI wieku i służył od tego czasu jako dzwonnica. Największy dzwon został odlany w 1602 roku, mniejszy powstał w 1606 roku, a najmniejszy był sygnaturką. Wieża była kilkakrotnie uszkadzana i naprawiana, została m.in. uszkodzona przez pożar w 1637 roku; największe zniszczenie przyniósł pożar w 1813 roku, w którym spłonął sąsiadujący z wieżą kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Kościół częściowo odbudowano do 1818 roku, a wieża pozostała niewyremontowana;