Pary komórek przyszparkowych nieznacznie uniesione ponad poziom naskórka, otoczone przez 5–7 niespecjalistycznych komórek, z których jedna (lub więcej) jest sporadycznie dzielona z sąsiednimi aparatami szparkowymi. Aparaty szparkowe wokół gruczołów są mniejsze. Duże wypotniki występują rzadko.
Ziarna pyłku Egzyna ziaren pyłku o powierzchni siateczkowatej. Ziarna pyłku wieloporowate.
Owoce We wczesnych stadiach rozwoju owocu 3–5 najbardziej wewnętrznych warstw miękiszu mezofilu, otaczających wewnętrzną epidermę, różnicuje się w małe, cienkościenne komórki miękiszu, które znacznie różnią się rozmiarem od większych, zewnętrznych komórek. Małe komórki miękiszu z czasem różnicują się w kilka warstw kolenchymy. W późniejszym etapie najbardziej wewnętrzne komórki miękiszowe, znajdujące się obok warstw kolenchymy, różnicują się w sklerenchymę. Gdy strąk dojrzewa, ściany komórkowe miękiszu mezokarpu stają się pogrubione i zdrewniałe, podczas gdy warstwa kolenchymatyczna staje się częściowo zdrewniała. Zewnętrzna epiderma dojrzałych strąków składa się z komórek o grubych, zdrewniałych i skutynizowanych ścianach. Mezofil w pełni rozwiniętych strąków składa się z zewnętrznej warstwy komórek o zdrewniałych ścianach oraz wewnętrznej warstwy składającej się z trzech lub czterech warstw komórek o niezdrewniałych ścianach.