Raffaella wstąpiła do Trzeciego Zakonu św. Dominika, a następnie została pierwszą członkinią Zgromadzenia Małych Sług Przenajświętszych Serc założonego przez don Greco. Za zgodą miejscowego biskupa przyjęła habit zakonny i złożyła pierwsze śluby w Acri 21 listopada 1894. Przyjęła też imię zakonne „Maria Teresa od Najświętszych Serc”. Początkowo zachowywała regułę zgromadzenia, mieszkając w rodzinnym domu. W 1898 wraz z pierwszymi towarzyszkami zamieszkała w ofiarowanym przez własnego ojca niewielkim domu. Następnie zakonnice objęły były klasztor Minimitów w Acri. 17 lutego 1902 został erygowany Instytut Małych Pracownic Najświętszych Serc jako zgromadzenie zakonne na prawie diecezjalnym.
W maju 1906 s. Maria Teresa De Vincenti spotkała się z papieżem św. Piusem X. Papieski dekret pochwalny wydany został 22 grudnia 1931, za pontyfikatu Piusa XI, a dekret aprobacyjny 7 lipca 1940, za pontyfikatu Piusa XII, już po śmierci Marii Teresy.
Po śmierci założyciela instytutu Franciszka Marii Greco w styczniu 1931 matka Maria Teresa została wybrana przełożoną generalną zgromadzenia. Funkcję tę pełniła do śmierci.