Klasztor Dietramszell (niem. Kloster Dietramszell) – dawny klasztor kanoników regularnych (1107–1803), a następnie sióstr salezjanek (od 1831), znajdujący się w bawarskiej gminie Dietramszell.

Historia Potwierdzenie klasztoru zostało potwierdzone 7 kwietnia 1107 przez papieża Paschalisa II. Założono go z inicjatywy opata Udalschalka na terenach należących do Klasztoru w Tegernsee i nadano mu wezwanie św. Marcina. W 1173 roku papież Aleksander III częściowo uniezależnił klasztor od mnichów z Tegernsee. Własne ziemie kanonicy uzyskali w XIV wieku. W XV wieku opactwo dołączyło do ruchu reformatorskiego, zapoczątkowanego przez Klasztor Indersdorf.

Klasztor podupadł w XVI i XVII wieku, spowodowany złym zarządzaniem, zadłużeniem, brakiem dyscypliny monastycznej, przyczyniły się do tego również reformacja czy wojna trzydziestoletnia. Pod koniec XVII wieku część kanoników podjęła próby poprawienia sytuacji placówki promując ruch pielgrzymkowy, a w 1695 roku opactwo przystąpiło do kongregacji kanoników laterańskich. W 1696 roku elektor Maksymilian II Emanuel planował likwidację klasztoru, lecz dzięki protestom kanoników oraz macierzystego Klasztoru w Tegernsee udało się jej uniknąć. W 1717 roku rozpoczęto budowę nowego, rokokowego kościoła klasztornego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, który ukończono w 1741 roku.