W pierwszej połowie dekady jej prace zaczęły krążyć międzynarodowo. Gula (2012) została pokazana i zakupiona do kolekcji Museo de Arte Contemporáneo de Bogotá podczas rezydencji w 2014, natomiast A Menina da Máscara de Gás prezentowano na Stroke Art Fair w Niemczech. Później Prado uczestniczyła w biennale i wystawach w Maroku, Chinach, Stanach Zjednoczonych i Egipcie.„Hifa Cybe”. Hipocampo, 29 października 2021.„Deconstructing Liberty: A Destiny Manifested”. Muzeo Museum and Cultural Center.„Egypt biennale features work by six Brazilians”. Agência de Notícias Brasil-Árabe, 12 grudnia 2018.
W 2017 Museo de Arte Contemporáneo de Bogotá włączyło Prado do cyfrowej wystawy Political Bodies, opublikowanej w Google Arts & Culture z wykorzystaniem prac z kolekcji muzeum. Tekst kuratorski sytuował jej praktykę na przecięciu sztuki i nauk społecznych, kolonizacji, synkretyzmu, walk rdzennych społeczności, płci i polityki.
W 2026 praca Sea Bottom (Fundo do Mar, 2017) została zaprezentowana na Architectures of Dream, wystawie poprzedzającej trzynastą aukcję charytatywną Cosmoscow Foundation w Moskwie, której kuratorem był Azu Nwagbogu.„Cosmoscow Foundation will present the pre-auction exhibition ‘Architectures of Dream’”.