Barykady (, także znane jako czas barykad, ) – demonstracje i blokady trwające w styczniu 1991 roku głównie w Rydze, stolicy Łotwy, w trakcie rozpadu ZSRR. Nazwa wydarzenia pochodzi od budowanych i bronionych przez mieszkańców Łotwy barykad. Kryzys trwał od 13 stycznia do 27 stycznia. Łotwa, która 4 maja 1990 roku ogłosiła odzyskanie niepodległości od Związku Radzieckiego, przewidywała, że Związek Radziecki może podjąć próbę odzyskania kontroli nad krajem siłą.
Po atakach radzieckiego OMON-u w Rydze na początku stycznia, rząd łotewski wezwał ludność do budowy barykad w celu ochrony potencjalnych celów, głównie w Rydze i pobliskiej Ulbroce, a także w Kuldydze i Lipawie. W następnych atakach zginęło sześć osób, a kilka kolejnych zostało rannych w strzelaninach lub pobitych przez OMON. Większość ofiar została postrzelona podczas radzieckiego ataku na łotewskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych 20 stycznia, a kolejna osoba zginęła w wypadku budowlanym podczas wzmacniania barykad. Łotewskie barykady były używane także w czasie puczu Janajewa w sierpniu 1991 roku.