Postępująca industrializacja powodowała wówczas odpływ ludności ze społeczności wiejskich do miast, a przedstawione w Balladzie o Narayamie więzi rodzinne i wspólnotowe odpowiadały nostalgii za furusato – wyidealizowanym domem rodzinnym, tradycyjnymi wartościami i wspólnotową tożsamością. Hare zwraca uwagę, że jurorzy nagrody Chūō Kōron Shinjinshō odczytywali utwór również w kontekście konfliktu wartości w powojennej Japonii: między tradycyjnym nakazem podporządkowania interesów jednostki dobru wspólnoty a nowymi demokratycznymi ideałami humanistycznymi.