Nawałnica na Dolnym Śląsku w 1988 roku – gwałtowne zjawisko meteorologiczne o charakterze burzowym połączone z huraganowymi porywami wiatru, które przeszło nad rejonem Dolnego Śląska (ówczesnego województwa wrocławskiego) w nocy z 24 na 25 lipca 1988 roku. Nawałnica wywołała znaczne straty w drzewostanie, infrastrukturze oraz rolnictwie.

Przebieg zjawiska Lipiec 1988 roku w Europie Środkowej charakteryzował się zmienną pogodą. W niedzielę 24 lipca we Wrocławiu zanotowano najwyższą temperaturę tego lata, sięgającą 36,2°C. Gorąca i wilgotna masa powietrza została wyparta w nocy z 24 na 25 lipca przez chłodny front atmosferycznyBurza nie żartowała, „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 27 lipca 1988, s. 2..

Wywołał on pasmowy wiatr o sile huraganowej, dochodzący w porywach 100–140 km/h (prawdopodobnie w postaci zjawiska downburst). Świadkowie opisywali zjawisko jako uderzenie „tropikalnej burzy” z wiatrem łamiącym i wyrywającym drzewa z korzeniami. Największa siła uderzenia skoncentrowała się we wschodniej i północno-wschodniej części rejonu wrocławskiego.