Po raz pierwszy oś tunelu próbowano wytyczyć w roku 1921, ostatecznie zrobiono to w roku 1927. Budowę zlecono firmie Ing. Zdeněk Kruliš, podnikateľstvo stavieb v Prahe, która 8 listopada 1927 r. rozpoczęła prace przygotowawcze, a 25.10.1928 właściwe prace przy drążeniu tunelu. Prace prowadzono z dwóch stron modyfikowaną metodą austriacką z podbieraniem stropu. W szczytowym momencie brało w nich udział 905 ludzi.
Sztolnia od strony Sklenégo była sucha. W sztolni od strony Handlovej woda wypływająca ze szczelin skalnych powodowała wysokie ciśnienie hydrostatyczne w pierwotnie suchych i twardych łupkach. W 1928 roku natrafiono na źródło o wydajności 207 l/s. Z tunelu popłynął prawdziwy potok, potężniejszy od strumienia Hraničný, do którego go skierowano. Łupki zaczęły pęcznieć, a powstałe w ten sposób ciśnienie całkowicie zdeformowało gotową obudowę tunelu; na odcinku 9 metrów rozmiękczone przez wodę łupki doprowadziły nawet do zawalenia się tunelu. Wymogło to budowę bocznej sztolni odwadniającej i wielu innych dodatkowych prac (m. in. izolacyjne pasy z betonu wodoodpornego), co powodowało opóźnienia w budowie.