Składa się z dwóch odległych o kilkaset metrów części w obrębie ewidencyjnym Radocyna (częściowo przylegając do jej opuszczonych zabudowań), przy czym południowa z nich przylega do granicy polsko-słowackiej i województwa podkarpackiego. Południowa część sąsiaduje z przełęczą pod Zajęczym Wierchem.
Charakterystyka Celem ochrony rezerwatowej jest „zachowanie ze względów przyrodniczych, naukowych i krajobrazowych ekosystemu obejmującego źródliskowy odcinek rzeki Wisłoki wraz z siedliskami gatunków chronionych”. Ze względu na dominujący przedmiot ochrony typ obszaru chronionego określono jako biocenotyczny i fizjocenotyczny, a podtyp – biocenoz naturalnych i półnaturalnych, natomiast ze względu na główny typ ekosystemu typ określono jako leśny i borowy, a podtyp – lasów górskich i podgórskich.
Tereny rezerwatu i zwłaszcza jego porośniętego łąkami sąsiedztwa bywały wykorzystywane m.in. do zbioru owoców runa leśnego, turystyki czy rajdów. Dojazd do obszaru chronionego jest częściowo możliwy nieutwardzoną drogą prowadzącą przez Radocynę.