W kwietniu 1929 został przeniesiony do I dywizjonu w Przemyślu 1 pułku artylerii górskiej (od sierpnia 1931 – 1 pułk artylerii motorowej) w Stryju. W październiku 1931 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie na stanowisko kierownika referatu personalnego. W czerwcu 1933 został przeniesiony do 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 4. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W marcu 1939 w dalszym ciągu pełnił służbę w 6 pac na stanowisku dowódcy I dywizjonu. We wrześniu 1939 dowodził II dywizjonem 6 pac. Na jego czele walczył w obronie Lwowa. Po kapitulacji załogi miasta (22 września) podjął próbę przejścia granicy z Rumunią, lecz w miejscowości Dolina został zatrzymany.
Na stronach internetowych „Polskie Cmentarze Wojenne Bykownia, Charków, Katyń, Miednoje”, „Cmentarze Katyńskie” i „Katyń... ocalić od zapomnienia” major Edward Reguła figuruje jako ofiara zbrodni katyńskiej pochowana w Bykowni. Autorzy „Słownika Legionistów Polskich 1914-1918” podali, że został zamordowany w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. W pracy „Listy katyńskiej ciąg dalszy. Straceni na Ukrainie” figuruje Domaracki Jan s. Jana vel Regun Edward s. Jana ur. 1895 (poz.