Jerzy Kajetan Hickiewicz (ur. 17 czerwca 1932 w Stanisławowie) – polski inżynier elektryk, naukowiec i dydaktyk z dziedziny elektrotechniki.
Życiorys Syn Adama Hickiewicza, lekarza, legionisty, zamordowanego w 1941 r. przez Gestapo. Po przesiedleniu w 1946 r. zamieszkał w Gliwicach, gdzie kontynuował naukę, uzyskał maturę, a następnie podjął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Śląskiej. W 1953 r. uzyskał dyplom inżyniera elektryka w specjalności maszyny elektryczne. W 1955 r. rozpoczął pracę w Katedrze Maszyn Elektrycznych Politechniki Śląskiej, gdzie brał udział w kilkudziesięciu pracach badawczych dla przemysłu i energetyki. W roku 1970 obronił z wyróżnieniem pracę doktorską pt. Optymalizacja wzmacniaczy magnetycznych w zastosowaniu do maszyn elektrycznych i transformatorów (promotor: prof. Władysław Paszek) i uzyskał stopień doktora nauk technicznych. W 1972 r. rozpoczął pracę w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Opolu (przemianowanej w 1996 r. na Politechnikę Opolską) obejmując w drodze konkursu stanowisko docenta etatowego. Tam pracował w Zespole Maszyn i Napędów Elektrycznych, zorganizował i kierował zespołem badawczym. Na podstawie monografii habilitacyjnej w 1994 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego i stanowisko profesora Politechniki Opolskiej.