Sexploitation – historyczny podgatunek kina eksploatacji i klasy B, którego cechą charakterystyczną było eksponowanie nagości, seksualności i erotyki. Nurt ten rozwijał się intensywnie od końca lat 50. do połowy lat 70. XX wieku, głównie w Stanach Zjednoczonych oraz Europie Zachodniej .
Filmy z podgatunku sexploitation charakteryzowały się niskim budżetem, sensacyjną i powierzchowna fabułą oraz głośną kampanią reklamową. Odegrały one kluczową rolę w przesuwaniu granic obyczajowych w kinie przed legalizacją pornografii w latach 60./70. w krajach zachodnich.
Historia Początki i omijanie cenzury (lata 50. XX wieku) Wczesne formy sexploitation powstawały w warunkach surowej cenzury, na którą składały się wskazania Kodeksu Haysa i prawa stanowe karające „obsceniczność, co skutecznie blokowało pokazywanie kontrowersyjnych treści (erotyka, niewłaściwe czy też aspołeczne zachowanie, krytyka religii chrześcijańskiej) w oficjalnym obiegu. Twórcy znajdowali więc luki prawne, tworząc „filmy higieniczne” (ang. hygiene films), które pod pretekstem edukacji medycznej lub ostrzegania przed chorobami wenerycznymi i rozwiązłością, pokazywały sceny rozbierane. Innym wczesnym nurtem były filmy o naturystach (ang. nudist camp films), prezentujące zdrowy, wolny od krepujących ubrań styl życia.