Królestwo Kartlii (gruz. kartlis samepo) – państwo historyczne istniejące na terenie Kartlii. W 1762, po śmierci króla Tejmuraza II, zjednoczyło się z Królestwem Kachetii w Królestwo Kartlii i Kachetii.
Historia XVI wiek mały|Swimon I Królestwo Kartlii powstało w 1490. Jego pierwszy król, , wnuk , został nim ogłoszony przez . Gruzja jednak się rozpadała, dlatego tego samego roku Konstantyn II, król Kachetii i atabeg Samcche uzgodnili, że będą istnieć jednocześnie cztery państwa: Królestwo Kartlii, Królestwo Kachetii, Królestwo Imeretii i Samcche-Saatabago. W 1500 Konstantyn, wraz z atabegiem i Aleksandrem I, został przekonany przez Isma'ila I, szacha safawidzkiego, by zaatakować Imperium Osmańskie w okolicy Tebrizu. Szach obiecał Konstantynowi, że po zajęciu miasta, zdejmie on z niego obowiązek płacenia trybutu, ale w 1503, po zdobyciu Nachiczewanu, złamał swoją obitenicę i uczynił z Kartlii i Kachetii swoich wasali. Konstantyn II zmarł w 1505, jego następcą został . Nie mógł on uwolnić się spod władzy szacha, dlatego, wyczuwając jego słabość, w 1509 zajął Gori i zaanektował północno-zachodnią Kartlię. Wycofał się, gdy Turcy wysłali na Imeretię plemiona z Trabzonu. Wkrótce król Kachetii również zaatakował Kartlię.