Po serii ataków Sulejmana Wspaniałego, Bagrat III pomógł Luarsabowi odzyskać Dżawachetię, a także oddał północno-zachodnią Kartlię. W 1538 Tahmasp I zaatakował Tbilisi i splądrował Dolną Kartlię. Dziewięć lat później zimą Tahmasp, przekonany przez atabega Samcche , zdobył Dżawachetię i Dolną Kartlię. W 1554 Tahmasp zaatakował ponownie, przejmując Gori i twierdzę Ateni. Król zarządził pościg, ale nie udało się uwolnić więźniów, przez co jego żona, , popełniła samobójstwo. Na mocy podpisanego 29 maja 1555 pokoju w Amasyi, Kartlia została włączona w irańską strefę wpływów. Luarsabowi udało się jednak zdobyć kilka twierdz w Kartlii Wewnętrznej i Dolnej. Próba zagłodzenia irańskiego garnizonu w Tbilisi zakończyła się reakcją , . Wynikła z tego , podczas której Luarsab poległ. Nowym królem został jego syn, Swimon I. Przeniósł on stolicę z Tbilisi do Gori. W 1559 ożenił się z córką Lewana, dzięki czemu dwa królestwa zawarły sojusz, którego celem było oswobodzenie Tbilisi. Syn Lewana, , poprowadził niewielką armię, która rozpoczęła oblężenie twierdzy Dzegwi, po czym zaczęła budować okopy, co zmusiło Irańczyków do wycofania się do Gandża po posiłki. 6 kwietnia 1561 armia Jerzego została zaatakowana, w wyniku czego książę zginął.