, syn Daud-chana, został ogłoszony pacynkowym królem, jednak zmarł trzy lata później, a nowym królem ogłoszono . 25 marca 1625 siły Saakadze zamordowały 30 tysięcy Irańczyków , zdobyły ich uzbrojenie i rozpoczęły oblężenie cytadeli w Tbilisi. W kilka dni Gruzini opanowali całą Kartlię i Kachetię oprócz Tbilisi. Tejmuraz I pospieszył na wschód, by być koronowanym jako król Kartlii i Kachetii. W czerwcu Gruzini pokonali szacha , przegrali jednak wojnę. Niektórzy biskupi uznali Simon-chana za króla, a rządcą w Dolnej Kartlii został Kaichosro Barataszwili. Na początku 1626 Tejmuraz i Saakadze oczyścili Kartlię i Kachetię z irańskich garnizonów. Władza Simon-chana została ograniczona jedynie do Tbilisi. W sierpniu jednak wybuchła wojna domowa. Tejmuraz pokonał Saakadze, który uciekł do Turcji, gdzie wraz z rodziną został stracony 3 października 1629. Po bitwie Tejmuraz nieformalnie podzielił Kartlię pomiędzy siebie (Wewnętrzna Kartlia) i Simon-chana (Tbilisi i południowy wschód). Rok później , , wynajął Czerkiesa, by zamordował Simon-chana. Niedługo potem Tejmuraz go zdekapitował. W 1632 z pomocą Iranu Chosro-Mirza przejął tron Kartlii jako , a Tejmuraz uciekł rok później. Dwudziestosześcioletnie rządy Rostoma były stosunkowo pokojowe i dostatnie.