W 1991 roku powstała adaptacja Saint Seiya z udziałem członków ówcześnie debiutującej grupy SMAP. W latach 90. wystawiano ponadto liczne musicale i krótkie formy sceniczne oparte na seriach adresowanych do dziewcząt w wieku szkolnym – między innymi Sailor Moon, Akazukin Chacha i Hime-chan no Ribon – które cieszyły się umiarkowanym powodzeniem i funkcjonowały pod nazwą „musicali dla uczennic szkół podstawowych” (女児物, joji mono).
Kunio Suzuki wskazuje, że istotna zmiana nastąpiła wraz z adaptacją Sailor Moon: o ile na wcześniejsze przedstawienia widzowie przychodzili głównie po to, by zobaczyć aktorki Takarazuki czy idoli, o tyle od tego momentu publiczność stanowili przede wszystkim fani pierwowzoru, którzy chcieli zobaczyć na scenie same postacie w wiernie odtworzonych kostiumach. Za przełomową uznaje się też adaptację Hunter × Hunter z 2000 roku, w której role odtwarzali aktorzy głosowi znani z wersji animowanej.
Odrębną, długo pomijaną linię rozwoju stanowią sceniczne adaptacje gry Sakura Wars, wystawiane od 1997 roku.