Od Gródeckich przechodzą Jaronowice w końcu XVII w. do Latalskich, herbu Prawdzic, znanej rodziny, dziedziczącej w Wielkopolsce i Radomskiem, spokrewnionej już przedtem z Reyami w tej okolicy. Jaronowice należały do Józefa Antoniego Latalskiego i Teodory z Rozrażewskich. Od Latalskich kupują Stokowscy ok. 1712 r., o których przy Rakoszynie wspomnimy. Właścicielem Jaronowic w 1714 r. jest Franciszek Stokowski i żona jego Izabella Teresa. W 1733 r. należą do Teresy Stokowskiej, która sprzedaje je około 1740 r. Pawłowi Księskiemu, podczaszycowi drohickiemu, synowi Antoniego i Anny Drohojewskiej, l.voto Andrzejowej Wizenbergowej.
Od Księskich około 1770 r. kupują Kossakowscy, herbu Ślepowron a mianowicie: Antoni Kossakowski, syn Marcina i Marianny Byting Jędrzejowskiej, sekretarz królewski przy Radzie Nieustającej.
Leonard Kossakowski (szambelan Stanisława Augusta w 1774) w 1784 r. sprzedał Jaronowice Teodorowi Jordanowi (komornik graniczny lelowski, ur. 1738 r. w Sędziszowie). Teodor Jordan sprzedał Jaronowice w 1819 r. synowi Józefowi, Radcy Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.
W roku tymże 1819 kupuje Jaronowice Jan hrabia Ledóchowski za 9884 sztuk złotych holenderskich.