Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Po zwolnieniu z wojska (od marca 1922) pracował jako kierownik tartaku (urzędnik prywatny) „Polska Foresta” Spółka Akcyjna w Brodach. Działalność zawodową łączył z pracą społeczną. W latach 30. XX w. pełnił funkcję prezesa Koła Związku Legionistów Polskich, wiceprezesa zarządu Związku Oficerów Rezerwy RP, wiceprezesa Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny, wiceprezesa zarządu powiatowego Związku Strzeleckiego. Ponadto był członkiem Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem oraz Związku byłych żołnierzy VI baonu I Brygady Legionów Polskich. Od 1924 był delegatem i członkiem Wydziału Kierującego Lwowskiego Zakładu Ubezpieczeń Pracowników Umysłowych. W 1931 wziął udział w Drugim Powszechnym Spisie Ludności jako naczelny komisarz spisowy. Pełnił również funkcję zastępcy przewodniczącego Urzędu Rozjemczego powiatu brodzkiego.

Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD. Figuruje na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej jako Alfred Wiemieński syn Stanisława ur. 1894 (lista nr 055/4 z maja 1940, poz. 60). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Był żonaty, miał syna Mieczysława (ur.