W połowie III wieku prowincje naddunajskie stały się celem wypraw łupieżczych Gotów. Podczas inwazji z lat 250–251 wojska dowodzone przez króla Cnivę zdobyły i splądrowały Philippopolis. W 251 cesarz Decjusz podjął próbę powstrzymania Gotów, lecz poniósł klęskę w bitwie pod Abrittus w sąsiedniej Mezji Dolnej, gdzie zginął wraz z synem i współcesarzem Herenniuszem. Kolejna fala najazdów nastąpiła za panowania cesarzy Klaudiusza II Gockiego i Aureliana. W 269 w bitwie pod Naisuss wojskom cesarskim udało się ostatecznie pokonać Gotów i zawrzeć z nimi pokój. mały|Diecezja Tracji w IV wieku Z końcem III wieku, w wyniku reformy administracyjnej Dioklecjana prowincja została podzielona na cztery mniejsze. Były to Tracja, Haemimontus, Rodopy i Europa. Zmniejszona prowincja Tracji obejmowała przede wszystkim obszar pomiędzy pasmem Haemus a Rodopami, w tym Philippopolis, które zachowało status stolicy.
Okres cesarstwa wschodniorzymskiego W IV wieku cztery prowincje trackie wraz z dwiema prowincjami Mezji zostały połączone w diecezję Tracji, która należała do prefektury Orientu.