Zapas amunicji wynosił 1000 sztuk, czyli po 100 pocisków na działo.

Artyleria małokalibrowa składała się początkowo z 14 pięciolufowych działek kalibru 3,7 cm Hotchkiss M1873; w późniejszym okresie ich liczbę zmniejszono do 10, a ostatecznie usunięto je całkowicie.

Uzbrojenie torpedowe stanowiły dwie pojedyncze podwodne wyrzutnie kalibru 450 mm, umieszczone na wysokości przedniego masztu po jednej na każdej burcie, z łącznym zapasem pięciu torped. Używane początkowo torpedy typu C45/91S miały długość 5,1 metra i masę 550 kg, w tym głowicę bojową zawierającą 197 kg trotylu. Ich zasięg wynosił 500 metrów przy prędkości 33,5 węzła oraz 1200 metrów przy prędkości 27 węzłów.

Do kierowania ogniem artyleryjskim służyły dwa dalmierze, umieszczone nad głównym i zapasowym stanowiskiem dowodzenia.

Opancerzenie Podstawowym elementem ochrony pancernej był pokład pancerny, wykonany z dwóch warstw zwykłej stali i jednej warstwy stali Kruppa. Jego maksymalna grubość w części płaskiej wynosiła 25 mm na dziobie i rufie oraz 20 mm na śródokręciu, natomiast na bocznych skosach – 50 mm. Zrębnice miały grubość 60 mm i były wykonane ze stali Kruppa.