Uogólnia ona klasyczną teorię ciał klas i przewiduje związek między reprezentacjami grup Galois a reprezentacjami automorficznymi.
W szczególności Langlands przypisał reprezentacjom automorficznym funkcje L i postawił hipotezę, że funkcje L Artina, powstałe ze skończeniewymiarowych reprezentacji grup Galois, powinny odpowiadać funkcjom L pochodzącym od reprezentacji automorficznych. W przypadku grupy GL(1) program sprowadza się zasadniczo do teorii ciał klas. Dla grup GL(n) i ogólniejszych grup reduktywnych problem jest znacznie trudniejszy.
Funktorialność Drugim centralnym pojęciem programu jest zasada funktorialności. Przewiduje ona, że odpowiednie homomorfizmy między tak zwanymi grupami L powinny prowadzić do zgodnych przejść między reprezentacjami automorficznymi różnych grup.
Funktorialność porządkuje wiele szczegółowych hipotez programu i wskazuje, w jaki sposób wyniki dla jednej grupy mogą implikować wyniki dla innych grup.
Znane wyniki Szczególny przypadek programu dla GL(1) jest równoważny teorii ciał klas. Ważne wyniki uzyskano także dla ciał funkcyjnych. Władimir Drinfeld rozwiązał przypadek GL(2), a Laurent Lafforgue udowodnił globalną korespondencję Langlandsa dla GL(n) nad globalnymi ciałami funkcyjnymi.