Józef Buczkowski (ur. 3 marca 1898 w Niemojewie, zm. 29 kwietnia 1988 w Inowrocławiu) – polski wojskowy, ogniomistrz Wojska Polskiego. 4 kwietnia 1925 roku jako najmłodszy kawaler orderu Virtuti Militari w okręgu warszawskim dokonał losowania pobojowiska, z którego miano dokonać ekshumacji zwłok do Grobu Nieznanego Żołnierza.

Życiorys Józef Buczkowski urodził się 3 marca 1898 roku w Niemojewie w biednej wielodzietnej rodzinie. Podstawową szkołę niemiecką (4 klasy) ukończył w Markowie. W trakcie I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej, w której służył w latach 1917–1918 na froncie włoskim i francuskim. Po powrocie do kraju walczył w Powstaniu wielkopolskim.

W lutym 1919 rozpoczął zasadniczą służbę wojskową w Wojsku Polskim, a w latach 1921–1927 był żołnierzem zawodowym. W 1922 otrzymał Krzyż Srebrny orderu Virtuti Militari za udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Służył w 14 Wielkopolskim Pułku Artylerii Lekkiej. W latach 1924–1926 był instruktorem w Szkole Podchorążych Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej w Warszawie.

4 kwietnia 1925 r.