Aby zwiększyć zasięg wsparcia ogniowego artylerii, 4. batalion 503 Pułku Piechoty Spadochronowej otrzymał rozkaz zajęcia Wzgórza 823 (), na południe od Ben Het, w celu budowy Bazy Wsparcia Ogniowego nr 15. Ponieważ reszta kompanii batalionu była już rozlokowana gdzie indziej, 120 żołnierzy kompanii B miało odeprzeć atak na szczyt wzgórza wyłącznie z pomocą śmigłowców. Po kilku próbach ogołocenia wzgórza nalotami i ogniem artyleryjskim, kompania B wylądowała tego popołudnia bez oporu, ale wzgórze nie pozostało nieobsadzone. 15 minut później nawiązano kontakt z wrogiem. Walka w zwarciu, która wtedy się wywiązała, trwała aż do wczesnego ranka następnego dnia, kiedy to oddziały 66 Pułku wycofały się, pozostawiając za sobą ponad 100 ofiar. Dziewięciu żołnierzy kompanii B zginęło, a kolejnych 28 zostało rannych.

thumb|left|Członkowie kompanii C 1. batalionu 8 Pułku Piechoty schodzą ze zbocza Wzgórza 742, położonego 8 km na północny zachód od Đắk Tô, 14–17 listopada 1967 Następnego ranka kompania B została zluzowana przez 1. batalion 503 Pułku Piechoty Spadochronowej ppłk. Davida J. Schumachera, który (wbrew napomnieniom płk. Livseya) został podzielony na dwa małe zespoły zadaniowe.