W 1925 na Uniwersytecie Warszawskim otrzymał dyplom nauczyciela szkół średnich, a w 1932 tytuł doktora filozofii. Od 1 września 1921 pracował jako nauczyciel historii i geografii w Gimnazjum Męskim w Łowiczu. Tam też pracował w Polskiej Macierzy Szkolnej. W latach 1923–1929 był członkiem Rady Miejskiej z listy Związku Ludowo-Narodowego. Od 1929 był dyrektorem gimnazjum w Jarosławiu. Od 1931 do maja 1939 był dyrektorem Państwowego Gimnazjum i Liceum Ziemi Kujawskiej we Włocławku. Obowiązki zawodowe łączył z działalnością społeczną. Pełnił funkcję prezesa miejscowego Związku Legionistów Polskich i radnego miejskiego. W 1939 zmobilizowany objął obowiązki komendanta miasta Włocławek.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie jenieckim w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano potajemnie w bezimiennych mogiłach zbiorowych w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz.