Jan Radomański (ur. 17 września 1919, zm. 10 kwietnia 1994) – polski działacz partyjny i państwowy, burmistrz Podjuchów (1945–1946), przewodniczący Prezydium Miejskich Rad Narodowych w Nysie (1954–1968) i Opolu (1968–1969/71).
Życiorys Syn kolejarza ze Lwowa. W 1938 zdał maturę, odbył następnie służbę w junackich hufcach pracy i został powołany do służby wojskowej. Przydzielono go do Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu, a po przeszkoleniu w lipcu 1939 rozpoczął praktykę w 2. Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich (osiągnął rangę podchorążego rezerwy). Walczył podczas kampanii wrześniowej, 3 września ranny w nogę, a po rozbiciu macierzystego pułku dołączył do 27. Dywizji Piechoty. 17 września 1939 dostał się do niewoli po bitwie nad Bzurą, po czym przebywał w oflagu, a od 1940 do maja 1945 w stalagu IIA w Neubrandenburgu.
Po wyzwoleniu dotarł pieszo do Gryfina, zgłosił się do pracy w administracji państwowej. Krótko pełnił funkcję burmistrza Podjuchów (w 1948 włączonych do Szczecina), wiosną 1946 przeniósł się do Gliwic, gdzie zamieszkała jego rodzina. Rozpoczął pracę w urzędzie skarbowym w Koźlu, w 1951 został kierownikiem Wydziału Finansowego w Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Nysie.