Tytuł stanowi grę słów łączącą określenia „nostalgia” i malajskie gila, oznaczające „szalony”, a piosenka miała prezentować bardziej dojrzałą i refleksyjną stronę jego twórczości.
W 2025 roku Haqiem otrzymał 2 nominacje w plebiscycie Anugerah Bintang Popular Berita Harian 37: w kategorii „Najpopularniejszy wokalista” oraz za piosenkę Sangkar Derita w kategorii „Najpopularniejsza piosenka Boom”.
W 2026 roku Haqiem uznał brak awansu swojej piosenki do półfinału programu Muzik Muzik, wyłaniającego finalistów konkursu Anugerah Juara Lagu, za punkt zwrotny skłaniający go do zmiany wizerunku i kierunku muzycznego. Przyznał również, że po zawarciu małżeństwa zmniejszyła się część jego publiczności, lecz za najważniejsze uznawał przywiązanie słuchaczy do jego muzyki.
Twórczość Haqiem często opierał teksty na własnych doświadczeniach, ponieważ uważał, że osobisty charakter utworu ułatwia wykonawcy przekazanie emocji i pozwala słuchaczom lepiej zrozumieć piosenkę. We wczesnym okresie kariery deklarował, że tworzy piosenki wyłącznie dla wokalistów męskich, wskazując, że wynikało to z przyjętej przez niego zasady artystycznej.